Sağlık, bir insanın sahip olabileceği en değerli hazine… Üstelik bu değer, sadece bireysel değil, tüm toplumu etkileyen bir durum. Her yeni tedavi, her keşif ve ilerleme sağlığın ne denli kıymetli olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Türkiye’de modern tıbbın gelişimi, işte bu kıymetli hazineyi koruma ve insan hayatını iyileştirme hedefiyle atılmış büyük bir adım…
Türkiye’de modern tıbbın gelişimi, Osmanlı İmparatorluğu’ndan günümüze kadar birçok önemli aşamadan geçti. Bu konuda ilk adım II. Mahmud döneminde atıldı. 14 Mart 1827’de Tıphane-i Amire ve Cerrahhane-i Amire adıyla Türkiye’nin ilk modern tıp okulları kuruldu. Bu tarih, Türkiye’de modern tıp eğitiminin dönüm noktası kabul edildi ve 14 Mart günü, Tıp Bayramı olarak kutlanmaya başladı. Tıp alanındaki gelişmeler birbirini izlemeye devam etti…
1867 yılında Türkçe tıp eğitimi yapan Mekteb-i Tıbbiye-i Mülkiye (Sivil Tıp Mektebi) açıldı. Takvimler 1894 yılını gösterdiğinde Sultan II. Abdülhamit’in isteğiyle Haydarpaşa‘daki tıbbiye binası inşa edilmeye başlandı. Bu görkemli binaya 6 Kasım 1903’te önce Askeri Tıbbiye sonra da Sivil Tıbbiye taşındı. 1909 yılında ise iki mektep birleştirilerek Darülfünun Tıp Fakültesi kuruldu.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde başlayan modern tıbbın gelişimi Türkiye Cumhuriyeti‘nin ilk yıllarında da devam etti. Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk sağlık bakanı Dr. Refik Saydam’ın öncülüğünde, 1928 yılında Hıfzıssıhha Enstitüsü kuruldu. Dr. Refik Saydam, görevde kaldığı 14 yıl boyunca sağlık alanında önemli reformlara imza attı. Bu da Türkiye’de modern sağlık sisteminin temellerinin atılması ve halk sağlığının korunmasında önemli bir rol oynadı.
Türkiye’nin sağlık sisteminin gelişmesinde önemli bir rol oynayan bir diğer isim ise Dr. Behçet Uz‘du. 1946-1948 ve 1954-1955 yıllarında Sağlık Bakanı olarak görev yapan Uz, ülkenin sağlık altyapısını modernize etmek için önemli adımlar attı. 1947 yılında Türkiye, kanserle mücadele konusunda da çalışmaları ihmal etmedi. 1947 yılında “Türk Kanser Araştırma ve Savaş Kurumu” resmen açıldı.
